Maria Island Tasmanie

Maria Island Tasmanie

Nou daar waren ze dan eindelijk hoor m’n moeder en broertje bij ons hier in Australië. Ik moest telkens even achterom kijken of ze nou echt ECHT nog bij ons achter in de camper zaten.. heel gaaf!

En toen brak m’n lieve moedertje d’r arm!!! Kan je het geloven?! Precies als ze even een maandje bij ons hier vakantie komt vieren. Arme lieve moetie!

Gino en ik lagen samen in Gino’s tentje te wachten toen ze eindelijk rond 2 uur ’s nachts aan kwamen rijden van het ziekenhuis in Hobart. Dus toch gebroken! M’n moeder doet ook altijd veel te stoer. Ze zei nog wel dat het wel kon wachten tot na het weekend als we toch richting Hobart gingen. Nou niet dus, gelukkig zijn we toch maar gegaan.

Na een gebroken nacht waarin m’n moeder niet goed haar plekje kon vinden zo op d’r rug met haar zere arm in die onhandige Mitella, ging ’s morgens vroeg alweer het wekkertje omdat we namelijk een ferry geboekt hadden richting Maria Island. M’n moeders arm was inmiddels flink paars/zwart aangelopen dus vroegen we ons af of we nog wel moesten gaan. Maar daar wou m’n moeder niks van weten, die had er zelf ook wel zin in om een dagje er op uit te gaan.

Na een flinke dosis cafeïne pakten we in de haven van Triabunna de ferry die ons in 30 minuten naar Maria Island bracht. De kapitein vertelde ons dat Maria Island het enige national park -eiland- van Tasmanië is. Dat het een rijke historie heeft en dat je er veel wild life tegen komt. We waren benieuwd!

Maria Island is een eiland gelegen in de Tasman zee, aan de oostkust van Tasmanië. Maria Island is alleen te bereiken met de ferry. Er zijn geen winkels en auto’s zijn niet toegestaan, maar dat is wat het eiland juist zo aantrekkelijk maakt. Alles kan je lopend af. Je kan er een kamer huren zodat je meerdere dagen kan wandelen of je kan met je tentje met een hike meegaan. Maar wij hielden het bij een dag tripje.

Eenmaal aangekomen begonnen we met een van de zogezegde hoogtepunten van het eiland, de Painted Cliffs. Deze Cliff heeft wel wat weg van de Pancake Cliffs in Nieuw-Zeeland. Voor wie geen van beide eerder heeft gezien; zie het als een grote spek-koek, allemaal laagjes steen in verschillende tinten.

Eenmaal aangekomen stond er een Nederlands koppel, denk aan een vrouwelijke en mannelijke Ellie Lust, met allebei precies hetzelfde korte kapsel en natuurlijk.. geheel in unisex, te mopperen dat het vloed was en ze dus een deel van de cliff niet konden bewonderen. Dat ze dat wel even hadden kunnen melden op de ferry!!! Nou wij waren natuurlijk niet bang voor wat avontuur dus wij klauterden als de golf zich terug trok om de rotsblok heen waardoor je in een soort kom terecht kwam waar je goed kon staan en de cliff goed kon bewonderen. Tot onze grote hilariteit kwamen Bert en Ernie ook achter ons aan.. Maar je raad het al.. Ernie kreeg natuurlijk een golf water over d’r schoenen heen waarna Bert de volle laag kreeg dat ze nu ook nog eens natte schoenen had!!! Tot overmaat van ramp, voor Bert en Ernie, stond m’n moeder ook nog eens met d’r gebroken arm eerder aan de andere kant van de cliff dan ons, bleek je er boven langs heel makkelijk naartoe te kunnen lopen. Ha Ha

Na daar een uurtje te hebben vertoefd zijn we via het bos richting het tweede hoogtepunt van eiland gelopen, de Fossil Cliffs. Hier kwamen we een deel van de oude historie van het eiland tegen. Namelijk oude gebouwen uit de tijd dat Maria Island werd gebruikt als strafkamp/gevangenis. Dan voel je je weer even kind op ontdekkingstocht hoor.. Lekker rondneuzen en overal naar binnen klauteren. Nadat we het bos uit kwamen pakten we een pad over een soort stuk heide. De hele weg richting de Fossil Cliffs keken we onze ogen uit en kwamen we voor het eerst echte kangaroo’s tegen. Niet een stuk of drie/vier, nee wel tientallen bij elkaar. Echt bijzonder. We moesten het natuurlijk allemaal wel van dichtbij bekijken dus slopen we langzaam steeds dichterbij. Op een gegeven moment stonden we denk ik zo’n 10 meter voor hun neus dat ze allemaal met hun koppies onze kant op keken.. waaronder ook de leider van de groep. Wauw, wat een reusachtige gespierd dier. Ik denk dat het mannetje, de leider, oog in oog kan staan met Tomas. Na wat foto’s te hebben gemaakt vond de leider het denk ik wel welletjes en nam de benen. Langzaam gevolgd door de rest. Wederom keek ik m’n ogen weer uit.. hoe ze zo weg hoppen met die gespierde benen, ik denk dat ze wel 3 meter per sprong pakken. Het ziet er zo machtig mooi uit, echt bijzondere dieren.

Na een uur kwamen we bij de Fossil Cliffs aan. Het was inmiddels pittig afgekoeld en er waren wolken tegen de berg blijven plakken waardoor het ook lekker nevelig was. Je kon ook nog verder omhoog maar zijn halverwege afgehaakt omdat het te mistig werd. Maar niet getreurd hoor.. het uitzicht vanaf de rand van de Fossil Cliffs was echt fantastisch. Ik voelde me Queen of the world ? wauw wauw wauw. Grote golven beukte tegen de kanten en zorgde voor onwijs hoge op spattingen. Gino en ik zijn, ondanks m’n moeders grote ongenoegen, op een rots gaan zitten vlak langs de cliff om het hele tafereel goed te kunnen bewonderen. Je voelt gewoon echt zo’n adrenaline in je borst als je die diepte ziet met die grote golven die bulderend de kant raken en dan het uitzicht.. alsof je er even boven zweeft. Na ongeveer een uur zijn we ook hier weer weg gegaan, terug naar de ferry waar ons warme chocolade melk stond te wachten want we waren inmiddels flink verkleumd.

Maria Island vonden we echt fantastisch. Boven verwachting, het leek af en toe allemaal wel opgezet zo mooi als het was. Hopelijk, als we hier over een paar jaar weer mogen komen, is Maria Island niks veranderd. Hangt er net zo’n relaxte sfeer. Is alles nog steeds zo puur, geen auto’s, geen winkels of massa toerisme.

Dus sssst.. geheimpje niet doorvertellen!

Laat een reactie achter!

8 Reacties Aan "Maria Island Tasmanie"

Laat mij weten wanneer
avatar

Sorteer op:   Nieuwste | Oudste
monique
Gast
monique
31 maart 2016 21:32

Hoi schatjes,wat een mooie plaatjes allemaal weer wauhhhh.
En die verhalen super leuk om te lezen ga zo door!
Een maand met je moettie en Gino is snel gegaan he was super gezellig en ze hebben het fantastisch gehad.
Ondanks haar pijnlijke arm heeft het bikkeltje het allemaal goed doorstaan.
Nu weer met zijn tweetjes en hopen dat jullie snel werk kunnen vinden.
Succes en veel plezier verder. Dikke kus viola en monique

Nicole
Gast
Nicole
29 maart 2016 21:08

Dat eiland lijkt me inderdaad echt gaaf Kim! En super mooie foto’s!

Stefan
Gast
Stefan
29 maart 2016 21:07

Mooie verhalen weer tho en kimmie! De foto’s zien er ook ook weer adembenemend uit! Wel bale van je mama zeg! Gelukkig kon ze wel mee met trip! Al werk gevonden? Groetjes

Tante Anneke
Gast
Tante Anneke
28 maart 2016 12:34

heel mooi thomas en Kimberly geniet er maar lekker van maar wel voorzichtig doen hoor groetjes Ome Piet en tante Anneke hier gaat het allemaal prima

Ferry
Gast
Ferry
27 maart 2016 22:12

Mooie verhalen weer. Prachtig…

wpDiscuz

Over de schrijver