Tasmanie deel 2

Tasmanie deel 2

Na het prachtige Maria Island zijn we doorgereden naar Hobart. We hadden van veel mensen gehoord dat hier een beroemd museum zou zijn, genaamd MONA (Museum of Old and New Art). Wij hadden hoge verwachtingen van dit museum en besloten dus ook om 35 dollar per kaartje uit te geven. MONA ligt iets boven Hobart in een buitenwijk. Het museum is gebouwd door de Australische ondernemer, David Walsh welke opgegroeide in deze wijk. Hij heeft het museum hier gebouwd om de wijk meer te laten bloeien. David Walsh is rijk geworden door algoritmes te gebruiken tijdens kansspelen en om op die manier casino’s te verslaan in hun eigen spel. Er zijn zelfs mensen die speciaal naar Hobart vliegen voor dit museum. Het zou gaan om een deel van zijn privéverzameling.

Het gebouw zelf is deels onder de grond en zag er heel bijzonder uit. Dat mocht ook wel, want om het gebouw te bouwen was er 80 miljoen dollar nodig en in het gebouw staat nog eens voor ruim 30 miljoen dollar aan kunst. We moesten een aantal trappen naar beneden om de eerste delen van de kunst te zien. Ik ga verder niet zoveel vertellen over zijn kunstcollectie en de exposities, maar het sloeg absoluut helemaal nergens op. Ik heb aardig wat kunst en museums gezien in mijn leven en vaak zit er een verhaal achter wat dan bijzonder of interessant kan zijn, maar dit sloeg gewoon helemaal nergens op. Dit was in mijn ogen “kunst” van kunstenaars waarvan de kunstenaars niet helemaal goed waren ofzo. Wij snapten ook niet waarom iedereen dit zo bijzonder vond. Ik heb nog geprobeerd om de achterliggende gedachte achter de kunst te begrijpen, maar na veel lezen over de “kunstenaars” bleek deze er gewoon niet te zijn. Denk aan racistische poster waar de mening van de kunstenaars in your face was, aan ingegipste vagina’s aan de muur of een huppelende vrouw in een kinderjurk, een gemummificeerd paard aan het plafond tot een poepmachine. Was het dus een kunstmuseum? Nee, dit was een verzameling van random bizarre en nietszeggende objecten. Meestal ben je na het zien van bepaalde dingen blij dat je het toch gedaan hebt, maar in dit geval was het zonde van ons geld.

Na het Mona museum zijn we doorgereden naar een camping in Snug. Dit is een dorpje iets naast Hobart aan het strand. We zijn vanaf dit dorpje naar de Tahune Airwalk geweest. Deze Airwalk ligt midden in een Nationaal Park en was best nog een stukje rijden. De Tahune Airwalk is een aangelegde constructie ver boven de grond, waarmee je door de bomen heen loopt met mooie uitzichten over de rivieren. Het was vooral een hele mooie wandeling.

Terug in Snug hebben een avondje kangoeroe gegeten om het toch eens te proberen. Het is wat steviger vlees, maar niet heel anders dan ander vlees. Op 4 maart hebben we de verjaardag van Kim gevierd.

Kim: ‘Ik voelde me echt jarig! Ik werd ’s morgens wakker met een heerlijk zonnetje en een strak blauwe lucht (in Nederland heb ik meestal winterweer). Gino vroeg of ik mee wilde lopen richting strand, daar had hij een picknicktafel versierd en een ontbijtje in elkaar geflanst, zo lief! Ik kreeg allemaal lieve kaartjes, cadeautjes en telefoontjes van het thuisfront. Na het eten speelde Gino ook nog eens een stukje op zijn Ukelele. Echt zo onwijs lief!! Ik was helemaal overdonderd. ’s Avonds als afsluiting nam m’n moeder ons ook nog mee uiteten. Gewoon een top verjaardag gehad dus!’

Na Kim d’r verjaardag zijn we in één keer weer naar het noorden gereden. Dit keer richting het stadje Pinguïn. Pinguïn is een stadje 30 minuten van Devonport vanwaar we de boot weer terug namen naar Melbourne. We kwamen aan bij een camping vlak langs het water. We hadden ons campertje neergezet op een plek met een prachtig uitzicht en heerlijk zacht gras. Die avond had Carina ons mee uit eten genomen, omdat Kim nog steeds jarig was. We wilden allemaal graag Thais eten en bleek het nou dat in Pinguïn een van de beste Thaise restaurants was. Tenminste, dit vertelde de eigenaar van dat restaurant ons voordat we naar binnen gingen. Haha. Gelukkig werden er heerlijke gerechten voor ons op tafel gezet. Zelfs zo lekker, dat we de dag erna weer hier zijn gaan eten. Erg he….. Pinguïn zelf stelde niet zo heel veel voor. Er was een klein marktje met antiek en Gino had sjans van een chinees waar hij niet meer vanaf kwam. We hebben ons hier dus wel geamuseerd.

Op 7 maart moesten we weer vroeg ons bed uit. Vandaag was de dag aangekomen dat we weg gaan van het fantastische Tasmanië. We moesten om 6 uur in de ochtend inchecken en werd er weer een papiertje met elastiekje om onze gastank gedaan. Om 9 uur vertrok de boot en moesten we weer 9 uur varen. Toch maar even naar de bioscoop geweest op de boot om de tijd te verdoen en ik had de nieuwste Star Wars nog niet gezien. We hebben gedurende onze tijd op Tasmanië heel veel geluk gehad met het weer. Voordat we er waren was het namelijk rond de 19 graden en de dag nadat we weer terug waren op het vaste land werd het er rond de 14 graden. Wij hebben 2 weken lang rond de 25 graden zon gehad en waren dus met z’n allen lekker verkleurd. Helaas was Carina naast bruin ook blauw verkleurd.

We hebben met z’n allen onwijs genoten van Tasmanië en hadden niet verwacht dat het zo ontzettend mooi was. Het weer speelde natuurlijk ook zijn rol, maar Tasmanië is wel een hele bijzondere plek op deze aarde en we zijn blij dat we dit tijdens onze reis hebben mogen zien.

“I love to sit in silence,, 
Beneath the shady trees and listen to the song of birds and the buzz of bees.. 
I love to sit in Silence and watch the clouds roll by..
Then read a book or sing a song and hear the wild birds cry..
I Love to sit in silence,,
When the day is almost done and see behind the distant hill..
The paint glow of the sun”

Laat een reactie achter!

5 Reacties Aan "Tasmanie deel 2"

Laat mij weten wanneer
avatar

Sorteer op:   Nieuwste | Oudste
Gino
Gast
Gino
12 april 2016 15:29

Ik wou ook nog een stukje schrijven.. Maar ik heb er niks aan toe te voegen! ?

carina
Gast
carina
2 april 2016 19:11

O ja dat museum dat viel wel tegen en we hadden er zoveel van verwacht , zo zie je maar weer iedereen is anders! Kimberly,s verjaardag en ook de mijne zullen we niet snel meer vergeten ,dat was helemaal top! We hadden achteraf geluk dat de pizzeria vol zat en we noodgedwongen naar de Thai moesten uitwijken , wat zaten we daar lekker te smullen !
We duimen voor goed nieuws van de week ! dikke zoen van ons allemaal xxx

Willem
Gast
Willem
2 april 2016 17:48

Ha! Daar kwam de kangoeroe uit de mouw! De bucketlist is weer wat streepjes rijker. Weer mooi geschreven. Leuk om eens jarig te zijn met mooi weer, Kim! Tasmanie is het toch wel voor jullie begrijp ik! Heel veel groetjes enne succes met het vinden van werk!

wpDiscuz

Over de schrijver