Great Ocean Road

Great Ocean Road

Eenmaal terug op het vaste land van Australië zijn we in Geelong naar het ziekenhuis geweest voor een controle foto van m’n moeders arm. Na anderhalf uur stonden we weer buiten, alles zag er gelukkig goed uit en konden we met een gerust hart aan onze laatste roadtrip beginnen, de Great Ocean Road.

Tomas: “In de nacht van 8 op 9 maart 2016 (8 maart Nederlandse tijd) werd ik gebeld met heel bijzonder nieuws. Mijn broer en schoonzus hebben een klein jongetje op de wereld gezet genaamd, Quinn. Ik was door het nieuws een beetje van slag en kreeg direct heimwee naar huis. We wisten op het moment dat we vertrokken dat we dit mooie moment zouden gaan missen, maar ik wist niet dat het zoveel emoties in mij op zou roepen. Echt heel bijzonder en speciaal. Gelukkig kunnen we door middel van Skype mijn kleine neefje alsnog zien en worden we goed op de hoogte gehouden met foto’s en filmpjes.”

De Great Ocean Road is een weg langs de zuidkust van de Australische staat Victoria en wordt de mooiste autoroute van Australië genoemd.

De Great Ocean Road is ontstaan na de Eerste Wereldoorlog. In 1919 werd de aanleg begonnen door soldaten die van de Eerste Wereldoorlog terugkwamen. De Great Ocean Road werd gewijd aan de slachtoffers van de oorlog en is dan ook het grootste oorlogsmonument voor slachtoffers uit de Eerste Wereldoorlog. Na jaren van werk met enkel pikhouwelen werd de Great Ocean in 1932 voltooid.

In Turquay begon onze roadtrip over de Great Ocean Road. Turquay ligt ongeveer negentig kilometer ten zuidoosten van Melbourne en is volledig gewijd aan surfen. Vanaf hier reden we ook langs het beroemde Bells Beach wat ook erg beroemd is onder surfers. Van jong tot oud zie je zie hier op de plank staan.

Vanaf hier zijn wij in een rustig tempo naar Apollo Bay gereden waar we de nacht hebben doorgebracht. Tussendoor kwamen we nog langs een klein, chic kustplaatsje genaamd Lorne. Hier hebben we even een koffie pauze gehouden en zijn we wat (surf) winkeltjes in en uit geslenterd. Hier werden we ook begroet door tientallen brutale witte papegaaien die op de tafeltjes sprongen in de hoop op wat lekkers. Echt heel gaaf en indrukwekkend weer om deze dieren van dichtbij te mogen bewonderen en te beseffen dat deze dieren hier gewoon in vrijheid rond fladderen.

Het stuk tussen Lorne en Apollo Bay is het hoogtepunt van The Great Ocean Road. De tweebaansweg wordt er bochtiger en bochtiger. De weg volgt de kustlijn over vele kilometers op slechts enkele meters van de oceaan en zijn gapende kliffen. Het landschap verandert ook voortdurend. Akkers en weilanden veranderen in dichte bossen en steile rotsen. Het uitzicht is werkelijk betoverend.

De Great Ocean Road is helaas wel een echte toeristische trekpleister. Elk uitkijkpunt sta je met een kluitje mensen en bij sommige plekken moet je zelfs dringen om een mooi plekje te bemachtigen. De campings zijn ook zwaar overpriced zo betaal je 60 dollar voor een plekje met z’n tweeën en daar komt dan 10 dollar per extra volwassen persoon bij. Dan kom je dus uit op 80 dollar met z’n vieren terwijl we normaal zo’n 45 dollar met z’n vieren betaalde. Dus ja, het is misschien niet zo netjes, maar hebben we dus een beetje gesmokkeld en gezegd dat we met z’n drieën waren ipv met z’n vieren. Ja je bent niet voor niks een backpacker he. Alle kleintjes helpen.

De volgende dag zijn we naar de London Arch, voorheen London Bridge, gereden en de populairste attractie van de Great Ocean Road; de rotsengroep The Twelve Apostles. Deze kalkstenen rotsblokken rijzen rechtop uit de zee en maken de kust nog fotogenieker dan deze al was. De Twelve Apostles hebben er zo’n twintig miljoen jaar over gedaan om tot deze formatie te komen.  Hoewel de naam van deze beroemde rotsformatie aan de Australische zuidkust doet vermoeden dat er twaalf ‘apostelen’ staan, zijn dit er in werkelijkheid slechts negen. Inmiddels nog maar acht.

Het uitzicht was echt maar dan ook ECHT prachtig. Het leek wel een schilderij zo mooi! Alleen weer niet normaal hoe toeristisch. Hier was het echt dringen voor een goed plekje om een mooie foto te kunnen maken, wat een mensen. Bussen vol met chinezen werden er  afgezet en af en aan vlogen helikopters vol toeristen over de apostelen. Gekkenhuis.. maar het is zeker wel de moeite waard om de apostelen te bekijken.

Na een tweede overnachting langs de Great Ocean Road zijn we de volgende dag in een rustig tempo langs de zelfde weg terug gereden richting een camping in Geelong. Hier kon m’n moeder nog even wat dingen wassen en rustig haar tas in pakken voor dat ze het vliegtuig weer terug moest pakken naar Nederland. Gino vliegt niet mee terug met mijn moeder naar Nederland. Gino vliegt na een vriendenbezoek hier in Clyde op zaterdag 26 maart door naar Nieuw-Zeeland waar zijn individuele reis begint.

M’n moeder heeft ons namens haar en m’n vader nog een avondje getrakteerd op een etentje. En toen was het helaas zover, 14 maart om 21:00, na nog een dagje Melbourne in te zijn geweest hebben we m’n moeder ’s avonds uit moeten zwaaien op het vliegveld van Melbourne. Poeh, wat vond ik het weer zwaar en vervelend. Stond ze daar in d’r eentje met haar zeere gebroken arm, blij dat ze terug ging naar mijn vader en zusje, verdrietig omdat ze ons hier weer achter moest laten.

Wat een fantastische maand hebben we samen gehad, hoe bijzonder en uniek was het dat we dit hebben mogen doen met z’n vieren. Het is voorbij gevlogen. Zo kijk je er nog naar uit en zo is het alweer voorbij. Maar dat hoort er bij.. aan alles komt weer een eind. Het was in ieder geval een reis die we alle vier nooit zullen vergeten.

Lieve Gino & Carina bedankt voor jullie gezelligheid, we hebben onwijs met jullie genoten!

Laat een reactie achter!

7 Reacties Aan "Great Ocean Road"

Laat mij weten wanneer
avatar

Sorteer op:   Nieuwste | Oudste
lidy
Gast
lidy
19 april 2016 10:24

Lieve Kim/Tomas…..wat een mooie berichten en ben onder de indruk van jullie filmpje (beetjehippietijdachtig)……wat bijzonder.Zo fijn dit alles te volgen en te delen. Gefeliciteerd nog met jullie neefje….ja, dat zijn mooie momenten as well…Heel veel plezier verder en liefs.Lidy

Danielle
Gast
Danielle
13 april 2016 09:11

Wat zien jullie er goed uit Kimberly en Tomas. Dat komt vast omdat, jullie zo genieten. En wat een mooie film. En prachtige foto’s. Die selfie van jullie vieren, ik dacht even dat Jessie er ook was. Veel succes weer verder. ik heb begrepen dat jullie weer aan het rijden zijn. Om hoger op in het land werk te kunnen vinden. Succes, en hoop dat het gauw gaat lukken.

carina
Gast
carina
12 april 2016 18:32

Zo , na het lezen van het mooie verhaal en het stukje van Tomas ,en toen nog even dat filmpje er achter aan moesten je vader en ik wel even een traantje weg pinken hoor ,dat deed ons toch wel even wat! Voor mij was het ook heeeel bijzonder om samen met jullie en Gino dit te mogen mee maken , ook heeeel erg bedankt ! Dikke zoen van ons

Gino
Gast
Gino
12 april 2016 15:41

Ontzettend genoten van het filmpie! hugs uit nieuw zeeland!

Ellen
Gast
Ellen
8 april 2016 20:00

Wat een geweldige reis, wat een mooie beelden, wat een gezelligheid en plezier met elkaar!!!! Om nooooit te vergeten! Kon ik maar om een hoekje kijken bij jullie, zeg ik vaak, met dit filmpje lukt het. Veel liefs en dikke knuffels. Ellen

wpDiscuz

Over de schrijver