Koh Phangan

Koh Phangan

Ten eerste iedereen een heel gelukkig en gezond nieuw jaar toegewenst!!!

Na een helse rit van 13 uur kwamen we van het rustige Koh Lanta in de drukke badplaats van Koh Phangan, Haadrin beach. We werden ‘s morgens rond 8 uur opgehaald bij onze bungalow in Koh Lanta waarna we wel 3x over moesten stappen op een andere bus voor dat we bij de ferry aankwamen. Vanwege de harde wind die er op dat moment stond schommelde de boot flink heen en weer en werd de zwarte rook uit de uitlaatpijp telkens terug de boot in geblazen, echt vreselijk smerig. Tomas en ik hebben de gehele 2 1/2 uur durende rit alleen maar voor op t dek in de volle win doorgebracht happend naar wat frisse lucht en starend naar de horizon om maar niet misselijk te worden.

Om half 9 kwamen we dan eindelijk, tot onze grote opluchting, aan op Koh Phangan waar we een Songthaew pakte naar ons verblijf op Haadrin beach, Thai Dee Garden resort. Aangezien Haadrin beach een bekend strand is wegens zijn full moon party’s, en omdat we daar oud en nieuw zouden vieren, moesten we verplicht vijf dagen boeken. Dit voor het bescheiden bedrag van 1400 bath per dag. Natuurlijk, en vooral na ons schitterende verblijf op Koh Lanta, was dit resort zeker niet de 1400 bath per dag waard, we hadden zelfs een koude douche voor dat geld!! Maar goed dat hadden we enig sinds kunnen verwachten. Dus kiezen op elkaar en doorzetten maar!

Eenmaal aangekomen werden we vriendelijk ontvangen door de gastheer genaamd, Kim! Nou dat is toch grappig. Waarna we vlug op pad gingen om wat te eten te scoren aangezien ‘t inmiddels al 10 uur ‘s avonds was. Maar wat een gekkenhuis waar we in terecht kwamen, ‘t is net Chersonisos of Lloret del Mar!! Overal van die toeristische tenten vol neon kleding, hamburger/shoarma tenten, karaoke bars waar keiharde muziek uit schalt en veel, heel veel Engelsen.. natuurlijk.. zeg je feest dan zeg je Engelsen. Kortom, geen Thaise invloeden te bekennen. Dus toen hebben we maar uit pure wanhoop, omdat we zo’n honger hadden, in een van deze tenten een kipschnitzel burger naar binnen lopen werken. Lang leve Haadrin beach!! ??

Na een dag bij te zijn gekomen van de reis besloten we de volgende dag vroeg op te staan om een scooter te huren. Wat denk je.. alle scooters rond ons resort verhuurd!! Nou dat hadden we toch nog nooit meegemaakt hier in Azië.. normaal smeken ze je zowat om een scooter van ze te huren. Nadat we met hangende pootjes terug op ons resort kwamen heeft onze gastheer wat rond gebeld en kwam er uiteindelijk een neef van de vriend van z’n broer een scooter brengen. Gelukkig. Natuurlijk zat onderhandelen d’r nu niet meer in en moesten we zelfs 50 bath meer dan de gewone prijs betalen. Maar wij waren allang blij. Lang leve Haadrin beach ?

Eenmaal op de scooter, weg van de drukte, konden we ons allebei heerlijk ontspannen. Want wat een mooi eiland is Koh Phangan buiten de toeristische trekpleister, Haadrin beach, om. Prachtige natuur, prachtige uitzichten en prachtige stranden. We hebben zelfs voor t eerst in ons leven op een ware bounty strand gelegen met prachtig, fluweel zacht, wit zand en helder blauw water. Wauw!!

‘s Avonds hebben we nog heerlijk bij zonsondergang een steenoven pizza gegeten met vers gebakken pita brood, tzatziki en pesto. Mmmm.. onze dag kon niet meer stuk. ‘s Avonds keerden we met enige tegenzin terug naar ons resort. Hier ontmoeten we diezelfde avond twee hele leuke, gezellige mensen uit Australië, Dot en Ben. Die ook op ons resort verbleven, dit maakten de rest van ons verdere verblijf meteen stukken leuker op Haadrin beach. We hebben samen hele middagen en avonden doorgebracht. Gezellig samen spelletjes gedaan met veel drankjes en heerlijke muziek. Veel gelachen en heerlijk gedanst en gefeest tijdens oud en nieuw op de full moon party. Beter konden we het jaar niet beginnen.

Heel wat gezelligheid en veel informatie over Australië rijker was het tijd om afscheid van elkaar te nemen en vervolgden wij onze reis terug naar Bangkok. En hier zijn we dan.. back in Bangkok! En dit maal slapen wij in het Check Inn hotel in Phrom Phong. Aangezien we om 2 uur pas ons hotel kamer op mochten en we om 5 uur ‘s morgens al met de bus arriveerde besloten we onze tassen te stallen en de grootste markt van Bangkok te bezoeken, de Chatuchak weekend market. Een gigantische markt waar je makkelijk kan verdwalen. Duizenden kraampjes achter elkaar in kleine doolhof achtige straatjes. Maar we zijn heel blij dat we er geweest zijn. We vonden t een fantastisch leuke markt met veel originele kraampjes en lekkere eetstalletjes. We willen ook even een heerlijk ijsje met jullie delen die je zeker thuis uit moet proberen omdat het O zo lekker maar ook O zo simpel is om te maken dus hier komt ie; prik een halve banaan op een stokje, doe hem vervolgens een nachtje in de vriezer en doop hem de volgende dag in vloeibare chocola en als finishing touch rol je hem door de nootjes.. Smikkelen maar!! ?

Vandaag, 4 januari, hadden we ‘t plan om een dagje door een winkelcentrum te slenteren, op zoek naar wat nieuwe kleding. Onze kleding is namelijk zo gaar als een klontje en helemaal verkleurd. Of het nou aan het water ligt, de zon of aan al het stof hier?! We have no idea. Maar d’r moest dus geshopt worden.. laat ik dat nou net heel erg vervelend vinden ? We kwamen echt in het meest luxe winkelcentrum terecht, we keken onze ogen uit. Zo anders dan wat we hier in Azië gewend zijn. Het leek net of we af en toe in Disneyland rond liepen zoveel pracht en praal. Ze buigen hier zelfs voor je in de supermarkt!! Hier, tussen alle poepie rijken mensen, voelden we ons wel echt even “de backpacker”, met onze gare, vergeelde kleding en onze te grote dag rugzakken op ?

Als afsluiter zouden we vanavond nog een skybar bezoeken maar aangezien we allebei wat grieperig zijn en last hebben van onze keel (vast iets te veel gefeest ?) besloten we in plaats van een borrel wat sushi’s van ons overgebleven geld te kopen. Want na het zien van de tip-top uitziende sushi’s restaurants hier in dit luxe winkelcentrum was de keuze stiekem ook wel snel gemaakt.. man, wat zaten we weer te smikkelen! Een betere afsluiting van onze reis had je voor ons niet kunnen bedenken. Voor nog geen 850 bath (€ 22,-) waren we klaar. Daarna nog wat boodschappen gedaan voor morgen en nu zijn we d’r weer helemaal klaar voor. Morgen vliegen we namelijk om 11:00 richting Australlie ?? Whoehoe spannend!! We hebben d’r heel veel zin in maar zullen Azie ook heel erg gaan missen. Want wat hebben wij genoten!! Wat een onwijze te gekke ervaringen en geluksmomenten hebben wij hier samen mogen ervaren. Wat hebben we veel mogen beleven.. Wauw!! En nu.. op naar het volgende avontuur!

Na een vlucht van 13 uur en een overstap van 8 uur in Taiwan komen we 6 januari aan in Sydney, Australië. Ons plan is om eerst vijf dagen in Sydney te verblijven, opzoek naar een minivan waarin we Australië mee rond willen reizen, om vervolgens door te reizen naar Melbourne. Waar we hopen wat werk te kunnen vinden tot Februari wanneer mijn lieve moeder en broertje ons op komen zoeken. We kunnen niet wachten ?? Maar voor nu.. nog even een nachtje wegdromen van al het moois wat we hier in Thailand mee hebben mogen maken ?? Kap-koen-kaa Thailand!

Koh Lanta

Koh Lanta

Na ruim 42 uur reizen vanaf Luang Prabang kwamen we aan in Koh Lanta. Het was na de nachttrein nog een heel gedoe om hier te komen. Als je uit de trein stapt, merk je direct dat je in een toeristisch gebied bent beland. Iedereen wil geld aan je verdienen en dat begint natuurlijk gelijk met het vervoer van Surat Thani naar Krabi. Gelukkig had ik alles van tevoren opgezocht, dus konden we op de manier van de locals reizen. Allereerst met de local bus naar het bus station in Surat Thani. Hier moesten we een bus ticket regelen voor onze terugweg naar Bangkok. Alle nachttreinen terug zaten allemaal vol namelijk. Nadat we dat geregeld hadden moesten we naar het 2de busstation van Surat Thani (er zijn er 3, lekker verwarrend). Vanuit hier konden we met de local bus naar krabi. Ook op dit busstation werden we weer belaagd met mensen die ons een ticket naar Krabi wilde verkopen. Ze proberen echt alles. Zeggen dat de normale bus pas over 4 uur gaat of dat er helemaal geen andere bus gaat. Gelukkig zijn we dat wel gewend en moeten we er vooral om lachen. Het is dan al helemaal leuk als je een half uur later met de normale bus even naar ze zwaait en een lach terug krijgt.

Na ongeveer 3.5 uur rijden kwamen we aan in Krabi. Vanuit hier gingen we met een Songthaew naar de pier om vanuit daar met de boot naar Koh Lanta te gaan. Er was hier geen officieel punt om je tickets te kopen, dus ik vertrouwde het niet. We vroegen eerst de prijzen op, waarna we even een drankje namen in een barretje om de hoek. Eerst maar even op internet kijken of de prijzen kloppen. Gelukkig was dit het geval, maar dat weerhield ons er natuurlijk niet van om nog even te onderhandelen ?

De tocht met de boot duurde ongeveer 3,5 uur en voer langs allemaal kleine eilandjes en stranden. Dat we bijna bij Koh Lanta waren, begon het keihard te regenen. Wij hadden nog geen accommodatie geregeld, dus moesten nog op zoek. We hadden wel al bedacht op welk strand we wilden verblijven, namelijk Klong Khong Beach. Na wat onderhandelen bracht de Songthaew ons naar dit strand. Het begon echter steeds harder te regenen en als het in Thailand regent, regent het ook heel erg hard. We hadden van tevoren al een aantal plekken opgeslagen waar we heen konden gaan, helaas bleken deze bij het bezoek allemaal vol te zitten. Gelukkig kwamen we toevallig via een vrouwtje terecht bij een nieuw project met gloednieuwe bungalows. Echt super schoon en mooi. Alleen al het feit dat er nog nooit iemand eerder in dit bed had geslapen. Heerlijk. We waren natuurlijk dol enthousiast, maar konden dat natuurlijk nog niet laten merken. Eerst maar eens over de prijs praten. Na wat onderhandelen kwamen we op een redelijke prijs uit voor 7 nachten.

Koh Lanta zelf is een heel mooi eiland welke nog niet helemaal ontdekt is door de toerist. Aangezien wij graag naar een eiland wilden waar we heerlijk konden relaxen, met onze kont in het water konden zitten en af en toe konden zwemmen, was dit voor ons de beste keus. We hebben dan ook niet veel gedaan op het eiland en hadden al snel besloten dat we ons verblijf wilden verlengen tot 14 nachten, zodat we ook kerst hier konden vieren. We hebben een scooter gehuurd om het eiland te verkennen en kwamen op die manier bij de mooiste stranden terecht. Voor ons betekent dat, dat het water super helder is, het zand wit en zo goed als geen andere mensen op het strand. Kim had opgezocht waar we heen moesten. Om bij die mooie stranden te komen, moesten we off-road met de scooter, maar dat was het zeker waard. Er was op één van de stranden nog een ander stelletje, maar voor de rest helemaal niemand. Wat een rust. Op dat moment voel je je super rijk.

We werden door de eigenaar van de Anda Leaf Bungalows (Don) meegenomen naar een lokale markt met allemaal verse vis, vlees, groentes en fruit. Dit vonden wij natuurlijk helemaal geweldig. Aangezien wij sinds de grote supermarkt in Chiang Rai nog Japanse mayo, Nori vellen en sojasaus in onze tassen hadden, konden we het niet laten om de resterende ingrediënten te halen voor vegetarische sushi. En wat was het lekker. De komende tijd op Koh Lanta hebben we dan ook vaak genoten van onze zelfgemaakte sushi met kleefrijst.

Tijdens ons verdere verblijf hebben we zoals ik al eerder zei, niet zo heel veel gedaan. We hadden een best wel pittige reis door Thailand en Laos achter de rug en vonden dat we voordat we naar Australië gaan, wel even heerlijk mochten relaxen. Zoals Don het bij de bungalows noemde; eating, sleeping and swimming. Af en toe een vodka cola op ons balkon. Helemaal top!!

Met kerst hadden we onszelf getrakteerd op een massage bij het strand, een lekkere lunch en in de avond een tafel vol met Thais eten. Met Khao Soy als onze favoriet. Al het eten bij elkaar bedroeg niet meer dan 15 euro. Na het heerlijke eten zijn we naar een strandfeest gegaan met als naam een Full Moon Feest. De échte Full Moon Party is echter alleen op Koh Phangan. Het was een leuk feestje, maar aan het eind van de avond merkte je dat er een hoop maffiapraktijken begonnen te ontstaan. Op elke hoek zag je een mannetje loeren naar z’n slachtoffer. Waarschijnlijk naar de meest dronken persoon op het feest of de persoon met de meeste happy shakes op. Toen het steeds erger werd, vonden wij het wel weer genoeg geweest en zijn we teruggegaan naar onze bungalow. Op 2de kerstdag hebben we ook weer heerlijk Thais gegeten met lekker veel gerechten en natuurlijk als afsluiter de bananen pannenkoek.

In het dorpje waar wij zaten kwamen we tijdens ons verblijf langs een klein primitief winkeltje met allemaal zelfgemaakte spullen. Wij vinden het altijd even leuk om bij dit soort winkeltjes te kijken, omdat ze meestal unieke spullen hebben. Hier raakten we aan de praat met de Londense eigenaresse die de winkel met haar Thaise man had. Kim d’r oog viel op een bijzondere tas. De tas was door de mevrouw gemaakt van de stof van traditionele Thaise rokken. De achterliggende gedachte van de vrouw om de tasjes te maken, was om het gebruik van plastic tasjes terug te dringen. Daar wilden wij natuurlijk wel aan bijdragen.

We hebben op Koh Lanta heerlijk genoten van de rust en zijn dus ook helemaal klaar voor Australië. Eerst nog Oud en Nieuw vieren op Koh Phangan met de échte Full Moon Party.

Op het moment van plaatsen is het alweer 2016, dus wensen wij iedereen een heel gelukkig, gezond en liefdevol 2016 toe!

Chiang Rai

Chiang Rai

Van 27 t/m 30 november verbleven we voor drie nachten in Chiang Rai. Chiang Rai is een klein stadje drie uur rijden vanaf Chiang Mai en is minder bekend onder toeristen. Wij zullen uiteindelijk vanaf Chiang Rai door reizen naar de grens van Laos, het plaatsje Huay Xai. We verbleven deze drie dagen in het Chiag Rai hotel, een simpel maar schoon hotel voor 600 bath (€ 16) per nacht. Na Kiki’s House hebben we namelijk besloten ons “slaap budget” (450 bath) wat omhoog te gooien.

’s Avonds zijn we de stad te voet gaan verkennen en kwamen we op een bijzondere lokale markt terecht waar wij bijna de enige buitenlanders waren. Op de markt werden de meest  (voor ons Nederlanders) “vreemde” dingen verkocht. Van zielige hondjes in te kleine kooitjes tot bakken vol met levende sprinkhanen die men na een aantal minuten frituren lekker oppeuzelt, Mmmm.. !!! Wij kochten, ja sorry geen smeuïg verhaal, gewoon veilig een bord Pad Thai waarmee we op het markt-plein gingen zitten. Daar werd, tot ons grote genoegen, uitbundig geswingd door de locals. We hebben erg genoten en gelachen om de altijd zo timide Thaise mensen met hun nu zo uitbundige dans-moves. Zie filmpje!

De volgende dag zijn we een scooter gaan huren en richting de bekende witte tempel van Chiang Rai gereden, de Wat Rong Khun. We wisten niet wat we zagen, wat een pracht en praal! De tempel is in zijn geheel wit van kleur met wit mozaïek. Dit om de reinheid en de wijsheid van Boeddha  te weergeven. In eerste instantie ziet het tempel complex er hemels en vredig uit, tot dat je beter op de details gaat letten en je de meest bizarre dingen tegenkomt. Doodskoppen die je bij de ingang begroeten, honderden handen bij de brug, richting de ingang van de tempel, die zich aan je proberen te vergrijpen. Armen en hoofden die tevergeefs proberen te ontsnappen aan wat “de hel” voor moet stellen. Daarna moet je de brug over met aan iedere zijde twee monsterlijke wezens  die je met zwaarden en priemende blikken op staan te wachten. Als je dit alles bent gepasseerd kom je uiteindelijk aan bij “de hemel”, die je de toegang tot de tempel verleend. Wij vonden het zo gezegd een bijzonder, hysterisch complex. De bouw van de tempel begon in 1997 en naar verwachting zal het complex pas in 2070 helemaal afgebouwd zijn. Maar desondanks kijk je dus je ogen uit en kan je deze tempel zeker niet missen als je in Chiang Rai bent.

De terugweg kwamen we langs een XXL supermarkt, genaamd de BIG C. Aangezien de 7/11 supermarkten hier niet groter zijn dan een benzinepomp winkeltje besloten we hier een kijkje te gaan nemen, tsja, Tomas en ik zien boodschappen doen gewoon als een uitje ? We kochten XXL pakken Oreo-koekjes, tonijn blikjes en een pak vers volkoren brood, zodat we voor de verandering weer eens een boterham konden eten. We hebben een groot pak met muesli gekocht voor door de yoghurt. Nori vellen, een mini Japanse-mayo en mini soja-saus (om onze sushi verslaving weer even te kunnen stillen) kopen we op de markt wat kleefrijst en avocado’s en hoppa, we hebben een handrol. Bij de uitgang stonden ze verse donuts te maken, 10 voor 35 bath (€0,90) en dan zijn ze nog vers en lekker warm ook!! Nou dat konden we natuurlijk niet weerstaan. Met tassen vol verlieten deze dikkies met een BIG-smile de winkel.
Bedankt BIG C ?

Loy Krathong

Loy Krathong

Op 24, 25 en 26 november was het Loy Krathong en Yi Peng festival. We waren, zoals in het vorige verslag al te lezen was, speciaal op deze datum naar Chiang Mai gekomen om dit festival mee te maken. In Chiang Mai zijn er eigenlijk twee festivals, namelijk Loy Krathong (letterlijk vertaald, drijvend bootje) en Yi Peng (volle maan van de tweede maand volgens het oude Lanna koninkrijk) waarbij er lampionnen de lucht in worden gelaten.

Loy Krathong is het ‘Festival van Lichtjes’. Dit is een van de meest bekende festivals van Thailand en wordt ook bijna overal gevierd. Tijdens volle maan verzameld iedereen zich langs de Ping rivier om vervolgens hun ‘krathong’ (bootje) te water te laten. Om bij de Ping rivier te komen moesten we langs de hoofdstraat waar het festival al in volle teugen bezig was. Precies dat wij aankwamen begon er een grote optocht van Thaise vrouwen en mannen. De vrouwen werden door de mannen op een soort troon gedragen door de straat. Wij liepen voor de optocht uit om ze vervolgens op de terugweg weer tegen te komen. Bij de Ping rivier konden we voor weinig geld een mooie krathong kopen in de vorm van een zwaan. De krathong is gemaakt van bananenbladeren en andere materialen met daarop een kaars en wierrook. Het is de bedoeling dat je deze krathong te water laat samen met wat muntgeld, een stukje nagel en een stukje haar van jezelf. Bij het wegdrijven van de krathong in de rivier wordt gezegd dat alle zonden en ongeluk weg zullen gaan en hoe verder de krathong wegdrijft, hoe meer geluk er terugkomt. Nou dat vonden wij natuurlijk wel een poging waard. Dus legden we een stukje haar, nagel en wat muntjes op onze mooie zwaan en lieten we vervolgens voorzichtig ons bootje te water. Er waren maar een paar steigers gebouwd om de bootjes te water te laten en die waren natuurlijk helemaal vol. Gelukkig lukte het ons uiteindelijk bij de rand te komen om vervolgens liggend met mijn lenige lijf de krathong te water te laten. Gelukkig heb ik wat langere armen dan de gemiddelde Thai, dus kon ik ons bootje een klein zetje voor meer geluk geven.

Op de terugweg liepen we de bovengenoemde parade tegemoet en waren de dames van hun troon afgestapt om ervoor te lopen (op hakken). De optocht was heel bijzonder en traditioneel thais. Het begon ondertussen al een beetje laat te worden en we besloten daarom dus maar weer terug naar ons hostel te gaan. Onderweg nog even een bananen crêpe meegepikt om de dag goed af te sluiten.

De 25ste begon bij ons met onze eerste massage. Via een tip kwamen we bij een massage bij ons om de hoek terecht. Je kon uit een aantal massages kiezen, waaronder de traditionele  Thaise massage of de oil massage. Wij hadden al gehoord dat de Thaise massage niet erg ontspannen is en vooral bedoelt is om alle knelpunten uit je lijf te halen d.m.v. op je te staan, je flink op te rekken of je even goed te kraken. Aangezien wij beiden wel toe waren aan een “ontspannen” massage, kozen we voor de oil massage. In de wachtkamer werden onze voeten gewassen waarna we snel aan de beurt waren om te gaan liggen voor de massage. De massage zoals ze in Thailand kennen is altijd wat anders dan we in Nederland kennen. In Nederland lig je altijd heerlijk ontspannen en wordt je zachtjes en rustgevend gemasseerd totdat je bijna in slaap valt. In Thailand gaan ze je knopen opzoeken en gaan ze zich daar op focussen. Dit betekend dus dat het niet de meest ontspannen massage was. Ik had bij Kim af en toe mijn twijfels of ze nou pijn had of een happy ending kreeg :p. Als je eenmaal weggaat bij de massage heb je wel het gevoel dat je spieren iets losser zijn, maar niet het gevoel dat je een uurtje heerlijk ontspannen hebt gelegen. Maar goed,  ook weer meegemaakt zeggen we dan maar.

Om 7 uur in de avond hadden we met iedereen van ons guesthouse afgesproken om naar de Ping rivier te lopen. Hier kwamen wij een leuk stel uit Litouwen tegen die we al eerder ontmoet hadden en een goede klik mee hadden. Voordat we de straat uit waren, waren we de groep verloren en konden we rustig met z’n vieren naar de rivier toe lopen voor het Yee Peng festival. Met dit festival worden er op zo goed als hetzelfde moment duizenden lampionnen aangestoken om vervolgens de lucht te vullen met verlichting. Wij hadden al eerder de dag een aantal lampionnen op de kop getikt en onze vrienden uit Litouwen konden er nog een paar bijkopen. Na een stukje lopen stonden we midden op de plek waar alle lantaarns aangestoken werden. Aangezien het zo druk was met lantaarns en niet iedereen lang genoeg wachtte tot er genoeg hete lucht in de ballon zat, was het soms best gevaarlijk. Sommige lantaarns vlogen in de fik en gingen dan vlak over iedereen heen. Goed opletten dus. Wij hadden in totaal zes lantaarns. Als je de lantaarn aansteekt gaan ook hier alle zonde en ongeluk weg en komt er geluk terug. Het is echter wel belangrijk dat het lichtje van je lantaarn pas uitgaat als het uit het zicht is. Voor ons was het een beetje onduidelijk wanneer we de lantaarns de lucht in mochten laten. Er was ons verteld dat er na 21:00 uur geen vluchten meer zouden zijn, omdat de lantaarns anders in de motoren van de vliegtuigen terecht konden komen. Wij stonden om 20:00 uur al klaar en iedereen was al bezig met het oplaten van de lampionnen. Ook wij hadden dus maar besloten om één voor één de lampionnen aan te steken en op te laten. Het was een prachtig gezicht om te zien hoe langzaam de lucht zich vulde met alleen maar mooie lichtjes. Echt een heel bijzonder en mooi moment wat we nooit zullen vergeten. Na het succesvol oplaten van al onze lampionnen gingen we nog even lekker bij de rivier zitten voordat we onze weg weer terug naar het hostel namen.

Het hele festival was een super ervaring en vooral de lampionnen in de lucht waren heel bijzonder. We zijn blij dat we dit niet gemist hebben. Onze volgende bestemming is Chiang Rai wat 300 km te noorden van Chiang Mai ligt.

Kookcursus Chiang Mai

Kookcursus Chiang Mai

Op 23 november kwamen we na een rit van zo’n 3 uur weer terug in Chiang Mai. Waar we (vanwege het Loy Kratong festival)  vier nachten hebben geboekt bij Kikie’s House. Nou ik zal je zeggen, dat begon allemaal heel gezellig! We kwamen aan en het eerste wat die jongen achter de balie zegt is; sorry er is iets mis gegaan met jullie boeking (we hadden begin het jaar al onze boeking gedaan omdat we wisten dat tijdens ’t Loy Kratong alles vol zou zitten) een vriend van mij heeft nog wel een kamer voor jullie vrij. Wij dus absoluut niet blij, toch maar naar deze kamer gaan kijken aangezien alles tijdens het festival vol zit. Nou VIES  en een geluidsoverlast, omdat ze het gebouw er naast aan het verbouwen waren. Dus wij zeiden; deze kamer willen we niet regel maar op jullie kosten een taxi voor ons terug naar Pai. Nou dat wilden ze natuurlijk niet doen. Dus wij bleven gewoon in die receptie hangen zo van los het maar op, je maakt nu van jou probleem ons probleem, je had ons ook kunnen mailen dan hadden we in Pai gebleven. Dus toen opeens.. Had hij een kamer voor ons over ?! Zei hij dat hij die kamer apart had gehouden voor vrienden, zo gaat dat dus.

Nadat we onze tassen in de kamer hadden gestald zijn we gelijk op pad gegaan om een Thaise kookcursus te boeken, zodat we in Nederland kunnen blijven genieten van onze favorieten Thaise gerechten. Maar waar we ook kwamen kregen we te horen, hele week VOL!! Gelukkig was er uiteindelijk een kookcursus welke vol was maar ons nog wel in een klas kon plaatsen van tien personen, YES!! Daarna verder op pad om de elephant nature park tour te boeken, VOL, deze moeten we dus helaas van onze bucketlist af halen. Komen we terug op onze kamer, moeten we eerst nog een dikke vette kakkerlak uit onze kamer zien te verjagen wheeeee ?

Al met al dus een beetje een stressvol begin van de dag. Terwijl we nog wel wat te vieren hadden, ons 3 jaar samen zijn. Dus besloten we het als nog goed te gaan vieren en zijn we weer lekker luxe gaan eten bij het restaurant waar we al eerder een keer gegeten hadden, The Riverside bar & restaurant aan de Ping rivier.

IMG_7181

De volgende dag gingen we dus Thais leren koken, whoehoe!! Bij Zabb-E-Lee Thai cooking school. We werden ’s morgens rond 09:00 opgehaald door onze lerares Ann, een vrolijke en vooral grappige dame van 28 die zelf haar eigen kookschool is begonnen. Eenmaal daar aangekomen mochten we kiezen uit verschillende voorgerechten, bijgerechten en hoofdgerechten, alleen het toetje stond al vast, stickyrijst met kokosmelk en mango Mmmmm…!!! Tomas koos voor spring rolls, Tom Kha Kai soep (kip in kokosmelk) Massamun-curry met kip en cashewnoten. Ik had gekozen voor de hier zo bekende papaya salade, Pad Thai noodles, yellow-curry met kip en eier-noodles (soep had ik hetzelfde als Tomas).

We gingen eerst een kleine, traditionele groente en fruitmarkt op om onze ingrediënten in te slaan. Ann leidde ons rond en liet verschillende basisingrediënten van de Thaise keuken zien en ruiken. Eenmaal terug gingen we eerst al onze ingrediënten snijden en op verschillende bordjes verdelen. Vervolgens ging Ann het eerste gerecht, de soep, voordoen waarna wij die daarna zelf mochten gaan bereiden. Telkens als we twee gerechten klaar hadden mochten we die met z’n allen opsmikkelen. Wat een feest! Het was echt een hele leuke middag waarin we veel geleerd hebben over de Thaise keuken met hier en daar wat tips en tricks. Kortom, weer eentje die niet op onze bucketlist mag ontbreken!
P.s. onder aan deze pagina heb ik wat recepten gezet die jullie thuis zelf uit kunnen proberen. Wij ontvangen graag de foto’s met het resultaat.

IMG_7278

Papaya Salade

Tom Kha Kai Soep

Massamun Curry Pasta

Massamun Curry Gerecht

Sticky Rijst met Mango en Kokosmelk

Pai

Pai

Op 19 november zijn wij vanuit Chiang Mai met de minivan naar Pai gereden. We werden in Ciang Mai bij ons hostel opgehaald in een pickup truck om vervolgens naar de verzamelplaats van de minivans te gaan. Onderweg werden er nog een aantal reizigers opgehaald, totdat de truck rammetje vol was. De reis vanuit Chiang Mai naar Pai gaat dwars door de bergen en we hadden al gelezen dat door de vele bochten (762) in combinatie met de algemene thaise rijstijl, het een misselijkmakende rit zou worden. Kim en ik hadden uit voorzorg een reispilletje ingenomen. Uiteindelijk vonden wij de rit heel erg meevallen en kwamen we veilig (zonder te spugen) in Pai aan.

Op het moment dat we in Pai uit de minivan stapte, was het ontzettend druk met scooters en mensen. Was dit nou het mooie en rustige Pai? We moesten een stukje lopen om naar het hostel te gaan die we op het oog hadden. Bij aankomst werd ons een kamer toegewezen en besloten wij alles even te checken. Aangezien er in sommige verblijven bedbugs voorkomen en er vreselijke verhalen over zijn, proberen wij dit te vermijden. Bij het checken van de matrassen bleken er dus een hoop bedbugs in de matras te zitten. Ik ben dus teruggegaan om een andere kamer te vragen. Ook hier bleken bedbugs te zitten. Vieze beesten. Ondanks dat we ons aan ons budget willen houden, kozen we er toch maar voor om wat luxer te gaan in de binnenstad.

Nadat we onze tassen hadden neergelegd en ons een beetje hadden opgefrist besloten we het dorpje te verkennen en ik kan je zeggen, Pai is relaxed!!! Er zijn alleen maar leuke barretjes met gezond eten en drinken en veel leuke winkels. In de avond wordt de hoofdweg voor auto’s afgesloten om er vervolgens een avondmarkt op te bouwen. We hebben de eerste avond rustig over de markt geslenterd en in een klein restaurantje wat gegeten. Pai is overdag gewoon heet, maar omdat het wat hoger in de bergen ligt, kan het ’s avonds vrij fris worden. Hier moesten we de eerste nacht erg aan wennen.

De volgende dag besloten we, op aanraden van Marieke en André, naar het resort Pairadise te gaan. Pairadise ligt iets buiten het centrum in een heel mooi gebied. We moesten een gammel bruggetje over en een klein stukje de berg op om er te komen. Op het resort werd ons een leuke bungalow toegewezen. We zijn die dag weer Pai ingegaan om het een beetje te verkennen en de sfeer wat beter te proeven. Er heerst een gezellige en gezonde vibe in Pai en iedereen is vriendelijk. We hadden in Thailand al een aantal verslavingen, waaronder een bananen pannenkoek op Koh Chang, de bananen rotti’s, gezonde smoothies in Chiang Mai, maar in Pai maakten we kennis met de chai tea van een leuk vrouwtje op de markt en de kokoskoeken. Al met al, we konden onze lol op met al het eten hier en genoten hier ook volop van.

We stuitte in de middag, net buiten het centrum van Pai, op een klein winkeltje met allemaal mooie zelfgemaakte spullen. Hier viel ons oog op 2 mooie amulet kettingen. Deze amuletten hebben beide hun eigen betekenis en wij vonden dit een mooi aandenken aan Pai. Eerder op de dag was ons al opgevallen dat er, een beetje verstopt aan het einde van een smal steegje, een gezellig bar zat (Spirit Bar). Wij hadden besloten de tweede avond even een bezoekje te wagen en werden enorm verrast. Er werd hier relaxte livemuziek gespeeld en overal waren zithoekjes gecreëerd. We hadden besloten om hier een aantal cocktails te nemen en te genieten van de mooie muziek en de relaxte vibe.

De volgende dag hadden we een scooter gehuurd. Rijden op een scooter rondom Pai is vrij gevaarlijk. De wegen zijn slecht en de scooters die ze hier verhuren halen makkelijk de 100 km per uur. We zagen dan ook een hele hoop mensen in het verband of met flinke blauwe plekken. Rustig en voorzichtig rijden dus maar. Ons plan was om als eerste naar de Lod Cave te gaan. Om bij de Lod Cave te komen moesten we een berg over, waarvan de wegen ontzettend slecht waren. Op sommige plekken ging het asfalt uit het niets als een soort molshoop omhoog of zaten er giga kuilen in de weg. De weg naar Lod Cave was wel heel erg mooi. Je kon goed de natuur zien en bovenop de berg was een uitkijkpunt over de vallei. Eenmaal aangekomen bij de Lod Cave werden we door middel van een gids met lantaarn de grot in begeleid. De grot was immens en pikkedonker. In de grot zelf werden we met een bamboe vlot vervoerd naar een sub-grot terwijl er boven ons hoofd duizenden vleermuizen liepen te kwetteren en er onder ons honderden vissen mee zwommen. Heel bijzonder allemaal.

DCIM100GOPRO

Op de terugweg zijn we richting Pai Canyon gereden. Ook de weg hiernaartoe was gevaarlijk. Overal weer kuilen en op een punt was er een heel stuk uit de weg, waardoor we bijna vielen. Gelukkig was dit niet het geval en kwamen we rond een uur of half vijf aan bij Pai Canyon. Pai Canyon wordt ook wel de ‘tegenhanger van de Grand Canyon’ genoemd. Maar een beschrijving ‘extreem smalle paden met afgronden van 50 meter aan weerzijden’ is een betere omschrijving. Er schijnen een hoop ongelukken te gebeuren en dat was bij aankomst ook meteen te begrijpen. We zijn er een klein stuk overheen gegaan, totdat het té smal werd en we besloten om terug te gaan.

De volgende dag hebben we ontbeten bij de Goodlife, een boekje gelezen en genoten van de omgeving. We voelen ons thuis in Pai en willen eigenlijk langer blijven. In de avond zijn we weer teruggegaan naar de Spirit bar in Pai. Hier hebben we onze laatste avond heerlijk doorgebracht met live muziek en heerlijke cocktails. De volgende ochtend was ons plan om de minivan terug naar Chiang Mai te nemen vanwege een groot festival genaamd, Loy Krathong en Yee Peng.

Lod Cave

Pai Canyon

Pai Canyon (2)

Chiang Mai

Chiang Mai

Na een lange rit van zo’n 14uur met de nachttrein zijn we aangekomen in Chiang Mai en we voelen ons hier al direct thuis. De mensen zijn vriendelijk, er heerst een hoop rust en de sfeer is relaxed.

Chiang Mai is, op Bangkok na, de grootste stad van Thailand. De stad is gelegen in het noorden van Thailand, dat bekend staat om haar schitterende natuur. Vanwege de noordelijke ligging is de stad een beetje geïsoleerd. Dat maakt Chiang Mai uniek. Zo heeft het een eigen cultuur met dialect, festivals en tradities.

Omdat we al om 9 uur ’s ochtends bij ons hostel aankwamen en pas rond 12 uur onze kamer in mochten besloten we onze backpack op te slaan en alvast de buurt te verkennen, opzoek naar een 7/11 supermarkt. Onderweg kwamen we langs tal van eetstalletjes waar we gelijk een heerlijke yellow-curry met kip als ontbijt hebben gegeten.

Ons hostel, 9 hostel genaamd, heeft bij binnenkomst wel wat weg van een gevangenis, alles van beton en 1 klein raampje en het is er bloedheet! De ventilator kan de hitte niet aan, als we onze hand op de muur leggen is de muur gewoon heet. Maar goed we zullen natuurlijk niet vaak binnen zitten en het ziet er voor de rest schoon uit en dat is het belangrijkste.

9 hostel

Na een powernappie en een koude douche besluiten we op pad te gaan, opzoek naar een van de markten die Chiang Mai rijk is. Onderweg stuiten we op een heel mooi restaurant met prachtig zicht over de Ping rivier, genaamd The Riverside Bar & Restaurant. In dit luxe restaurant hebben we een keer heerlijk boven ons budget gesmikkeld, dat mag ook af en toe wel een keertje vonden wij. 700 bath waren we kwijt met z’n tweeën (zo’n € 18,-). Heerlijke Mojito’s gedronken, heerlijke massaman curry’s met kleef lijst en als toetje banaan gekookt in kokosmelk Mmmmmmm…!!!!

IMG_6951

Uiteindelijk belandde we dan toch nog op een markt genaamd, Anusarn market. Na een tijdje te hebben gesnuffeld tussen de kraampjes zien we in een achterafstraatje een groepje ZEER opvallende dames zitten, ze blijken onderdeel te zijn van een Ladyboy Cabaret show. Entree bedraagt 250 baht per persoon (€ 6,50), inclusief gratis drankje. Spontaan stapten we met een van deze opvallende dames de zaal binnen, waarna we moesten gaan zitten bij een tafeltje vlak bij het podium. Niet helemaal op ons gemak namen we plaats. Gelukkig stroomde de zaal langzaam vol met een mix van jong, oud, man en vrouw, wat ons enigszins geruststelde. Alleen Tomas zat nog steeds niet helemaal lekker zo vooraan het podium. Na wat opzwepende muziek ging dan eindelijk, na 20 minuten, het doek open en keken we vol bewondering naar dames in schitterende kostuums die enthousiast dansten en playbackten op de muziek. Er kwam van alles voorbij: van een energieke, Tina Turner tot heerlijke meezingers als ABBA en Lady Gaga. We waren lekker van de show aan het genieten toen, geheel onverwachts (maar waar Tomas wel al bang voor was) een van de Ladyboys bij Tomas op schoot ging zitten en hem kort een lapdance gaf. Tomas wil het er verder niet meer over hebben, maar ik kan je verzekeren dat het een hilarische avond was om nooit meer te vergeten. Dus, als je ooit een bezoekje brengt aan Chiang Mai dan mag je deze show absoluut niet missen. Tomas: maar pas op dat ze je niet vooraan bij het podium zetten!?

Ayutthaya en Floating Market

Ayutthaya en Floating Market

Op 13 november zijn we vanaf het onwijs mooie Lonely Beach op Koh Chang teruggegaan met de bus naar Bangkok. Het was makkelijk om uit te vinden hoe we vanaf Bangkok naar Chiang Mai moesten gaan, maar voor de terugreis was er veel minder informatie te vinden. We hadden bedacht om vanaf Lonely Beach gewoon weer terug te gaan met de Ferry naar de plek waar we afgezet waren met de bus. Uiteindelijk kwamen we heel ergens anders terecht op het vaste land en moesten we via een Songthaew (Pickup Taxi) naar het busstation in Trat. Gelukkig hadden we een hele aardige Thaise jongen bij ons op de ferry die toevallig ook naar het busstation moest. Hij kon ons dus uitleggen dat het allemaal wel goed ging. Vanaf Trat zijn we uiteindelijk met de bus weer teruggegaan naar Bangkok. De reis duurde ongeveer 8 uur, wat iets langer was dan de heenweg.

Eenmaal in Bangkok moesten we vanaf het busstation met de skytrain en de metro weer naar ons hotel (The Krungkasem Srikrung) waar we in het begin van de reis ook onze overnachtingen hadden. Dit hotel ligt namelijk heel erg centraal gelegen om met het openbaar vervoer overal te komen.

De volgende dag was ons plan om naar de Maeklong railway market en de Amphawa floating market te gaan. Om hier te komen moesten we vanaf ons hotel met de metro en de skytrain naar Victory Monument in Bangkok en vanaf daar met een minivan naar de Maeklong railway market. We waren al gewaarschuwd voor de minivans dat ze allemaal rijden alsof ze een F1 coureur zijn. De minivans rijden hard en roekeloos door het drukke verkeer in Bangkok. Niemand houdt zich ook maar aan een enkele regel en ook tijdens onze rit moesten we af en toe even onze ogen dicht doen. Heel bizar.

Maeklong Railway Market

De Maeklong railway market is een markt waar de stalletjes langs en op het spoor van de trein staan. Het looppad van de markt is op het spoor en de markt is helemaal overdekt met doeken en zeil. Aangezien ik iets langer ben dan de gemiddelde Thai moest ik bukkend de markt over en werd ik vaak aangekeken vanwege mijn lengte. De markt is zo bijzonder, omdat er een aantal keer per dag een trein dwars doorheen moet. Alle doeken en zeilen worden dan opgetrokken zodat de trein er met een paar centimeter speling langs kan. Helaas kwamen we er ter plekke achter dat er op dat moment geen trein reed, omdat ze met het spoor bezig waren. Op de markt verkopen ze allemaal “verse” vis en vlees. Het was heel bijzonder om te zien, maar we zouden het niet aandurven om hier ook maar iets te kopen. Het stonk enorm en de hygiëne was ver te zoeken.
Zie filmpje hieronder hoe de trein normaal door de markt rijdt.

Amphawa Floating Market

Vanaf Maeklong moesten we weer met een Songthaew (pickup taxi) naar de Amphawa floating market. Amphawa is een kwartiertje van Maeklong en het ritje kostte ons 16 Baht in totaal (ongeveer 40 cent). De Amphawa floating market is een van de meest populaire drijvende markten onder de Thai zelf. De markt komt pas laat in de middag op gang en je komt er weinig toeristen tegen. We vonden het een onwijs leuke markt. Heerlijk langs het water met honderden eetkraampjes en bootjes waar ze eten op bereiden. Op de markt is vooral verse vis te vinden. Dit laatste hebben wij dan ook gegeten. Het eten wordt in een bootje op het water bereidt en op de kade moet het worden opgegeten. We hadden gekozen voor krab met gebakken rijst en pad thai. De krab moesten we zelf pellen, wat wij beiden nog nooit gedaan hadden. We kregen dus twee grote krabben op ons bord, waarvan we geen idee hadden hoe we het op moesten eten. Gelukkig kon de serveerster ons dat goed uitleggen. Na een onwijs leuke dag zijn we met de minivan weer teruggegaan naar ons hotel in Bangkok. Voordat we ons hotel in gingen zijn we nog even langs het treinstation (Hua Lamphong) gegaan om tickets te kopen voor onze nachttrein naar Chiang Mai.

Ayutthaya

De dag erop was ons plan om de tempels van Ayutthaya te bezoeken. We waren vroeg ons bed uit gegaan om vervolgens met de trein vanaf de Hua Lamphong railway station in Bangkok naar Ayutthaya te reizen. De treinreis zou ongeveer 2 uur in beslag nemen. Bij het kopen van ons ticket kregen we een 3de klasse ticket voor in totaal 30 baht (ongeveer 75 cent). Ik had al gelezen op internet dat de tickets normaal vele malen duurder zijn voor 2de of 1ste klasse en dat de 3de klasse vooral voor de Thai zelf bedoeld is. De trein waar wij in gingen had volgens mij geen andere klasse, waardoor ook wij een 3de klasse ticket kregen. En 3de klasse was het. Keiharde bankjes met ramen die wel open konden, maar waarvan het niet helemaal de bedoeling was dat ze dicht konden. Er hingen ventilatoren aan het plafond die zo nu en dan aan gingen, waardoor we het zacht uitgedrukt vrij warm hadden. Daarnaast was het toevallig die dag volgens een Thaise meneer naast ons ook een hele warme dag. En dat zegt veel als een Thai het zelf een warme dag vindt.

Eenmaal aangekomen in Ayutthaya moesten we, aangezien het een soort eiland is, met een bootje de rivier over. Vanaf hier zijn we naar de Wat Phra Mahathat gelopen. Dit immense tempel complex bestaat uit ruïnes en staat vooral bekend om het fascinerende Boeddhahoofd dat wordt ‘vastgehouden’ door de wortels van een bodhiboom. Het is niet duidelijk hoe het hoofd daar terecht is gekomen. Een van de theorieën is dat het hoofd is achtergelaten door de Birmezen en dat er door de jaren heen een boom overheen is gegroeid. Een andere theorie is dat een dief het Boeddhahoofd probeerde te verstoppen nadat het tempelcomplex begin 1900 deels instortte. De dief is nooit teruggekomen om het hoofd op te halen. Sindsdien bewaakt de boom het hoofd. Heel mooi om te zien. Door de warmte hadden we eigenlijk geen zin om nog meer tempels af te gaan en zijn dus weer teruggegaan voor onze laatste nacht in Bangkok.

Nachttrein naar Chiang Mai

De volgende dag zijn we om tien over zes ’s avonds in de nachttrein gestapt richting Chiang Mai. De reis zou 14 uur duren dus het was wel even lekker dat we dan konden slapen. Eerst een beetje boekjes lezen, spelletjes doen waarna rond een uur of negen de bedden werden opgemaakt. Het zag er allemaal prima uit, wel een beetje korte bedden natuurlijk. We hadden echter bijna geen oog dicht gedaan, omdat er in onze bedden een hoop torretjes krioelde die constant langs de muren en over ons bed kropen. De torretjes waren vliegensvlug. Al wou je er één vangen die je bed op kroop, begon hij keihard door je bed te rennen. De conducteur moest erg om ons lachen. Het leek wel alsof wij de enigen waren die hier last van hadden en was waarschijnlijk te danken aan het feit dat we dicht bij de deur naar buiten sliepen. Lekker weer! Na een lange nacht van constant wakker worden, kwamen we aan in de regio van Chiang Mai. Het werd weer licht waardoor we weer naar buiten konden kijken. Het landschap zag er gelijk al een stuk mooier uit dan dat we eerder gezien hadden. Overal rijstvelden en mooie groene heuvels. Het voelde gelijk al goed. Chiang Mai, HERE WE COME!

Koh Chang

Koh Chang

Koh Chang, het op een na grootste eiland van Thailand, nabij Cambodja. Wordt ook wel het olifanten eiland genoemd omdat het eiland enigszins de kop heeft van een olifant.

Wij verblijven hier op het zogezegd leukste strand “Lonely Beach” oftewel Hat Tha Nam.
Na 6 dagen strand, relaxen, hangen, eten, slapen, strand, chillen, eten en nog meer hangen kunnen we met zekerheid zeggen (ook al is dit pas ons eerste eiland) Koh Chang is CHILL!!

Na een busrit van 6 uur vanuit Bangkok Ekkamai busstation pakte we de Ferry vanaf de Laem Ngop Pier richting Koh Chang. Hier konden we voor 200 bath een taxi truck naar onze verblijf op Lonely Beach pakken, Oasis Bungalows. Deze bungalows stonden in de Lonely planet en op meerdere websites als een goed verblijf aangeschreven. Wij dus met goede verwachtingen heen, en ik moet je zeggen de bungalows hadden ook zeker wel wat, midden in de bushbush, hangmatje voor de deur, rieten dak boven ons hoofd en dan heb ik t nog niet eens gehad over de douche, die was vet! (Zie foto) totdat.. wij naar bed gingen.. eerst werden we bij terugkomst in ons hutje al opgewacht daar ratten die alle kanten op stoven toen wij binnen kwamen, oke, we zitten tenslotte in de jungle. Vervolgens toen we lekker in bed lagen begon het buiten tropisch te regenen, heel gezellig dat geroffel op het dak. Maar daar dachten de ratten plus joekels van baardagamen hetzelfde over. Met families tegelijk kwamen ze bij ons naar binnen, het leek wel een dierentuin!!! Tomas en ik waren blij dat we bij elkaar onder de klamboe lagen en we hebben echt geen oog dicht gedaan! Ha Ha. Toen er de volgende ochtend ook nog eens joekel van een baardagame voor Tomas z’n voeten uit de lucht kwam vallen wisten we het zeker, we gaan opzoek naar een ander huisje! Achteraf gezien een bijzondere, grappige ervaring maar voor ons TOO much animals!!

Tassen weer op de rug en opzoek naar een nieuw huisje, en die hebben we gevonden hoor!! Een heel schattig roze bungalowtje genaamd Sea Flower bungalow. En dat voor maar 50 bath meer dan de Oasis bungalow ( 500bath per nacht zo’n € 13 omgerekend) en daar zijn we dan ook gelijk de rest van ons verblijf op Koh Chang gebleven, heerlijk!

Je kan op Koh Chang jungle tochten maken, watervallen bezoeken, snorkelen, kanoën, olifant rijden (waar wij geen voorstander van zijn) of een scooter huren om de overige stranden te bezoeken. Maar zoals ik al eerder schreef hebben wij lekker helemaal niks gedaan, even rustig acclimatiseren. Lekker beetje zwemmen in het prachtige blauwe, heldere water. Beetje boekjes lezen, spelletjes doen, naar de horizon staren, genieten van de rust en het heerlijke eten. (We zijn nu al verslaafd aan de Thaise bananen pannenkoeken, als iemand het recept weet, let us know!)

Morgen zullen we rond 13:00 de Ferry terug pakken naar het vaste land om daar weer de 6 uur durende busrit terug te maken naar Bangkok. Niet dat we nou heel erg zin hebben om weer een paar dagen in deze drukke, stinkende stad te vertoeven maar we willen nog graag naar de drijvende markt, Amphawa, en vanuit Bangkok pakken we uiteindelijk ook de nachttrein richting Chiang Mai. Maar voor nu nog even heerlijk een avond genieten van het rustige Koh Chang!

We hebben vanmiddag nog even een armbandje gekocht bij een oud vrouwtje die de hele dag het strand af en aan loopt in de hoop wat van haar armbandjes te verkopen. Tomas paste alleen de armbandjes niet, nu heeft hij een armband om die eigenlijk gemaakt is voor om je enkel. Nou dat vrouwtje heeft hem bescheurd, you big, big everything, BIG EVERYTHING!!! schaterde ze. Good luck for you, good honeymoon!!  Haha

Fietsen door Bangkok

Fietsen door Bangkok

Toen wij aankwamen in Bangkok waar iedereen overal als een gek rijdt, was er geen haar in ons hoofd die er aan zou denken door Bangkok te fietsen. Bangkok telt 12 miljoen inwoners en het lijkt wel of deze allemaal op straat zijn. Toch stond dit op onze bucketlist en was het één van de dingen die we graag wilden gaan doen. Gister, 5 november 2015, was het dus zo ver.

We hadden een 5 uur durende fietstocht bij Co van Kessel geboekt, genaamd “Co Combo (5-urige fiets/boottocht)”. Wij hadden ervoor gekozen om de ochtend tour te nemen vanwege de hitte in de middag. Dat hield in dat wij om 06:15 uur ons hotel moesten verlaten, want om 07:00 uur startte de fietstocht.

De tocht die wij gekozen hadden begon in Chinatown. We fietsten door de smalste straatjes en meest bijzondere markten van Bangkok. We passeerden koopmannen, bouwvakkers, monniken en vis en vlees goothandels. Hier was goed te zien hoe de mensen leven in deze miljoenenstad en kwamen we bij plekken die je als gewone toerist nooit zou zien. Na een uur fietsen door al deze straatjes kwamen we uit bij de Chao Praya Rivier. Via de brug zijn we deze rivier overgestoken en kwamen we aan bij de wijk “Thon Buri”.

Thon Buri is een van de rustigere woonwijken van Bangkok en dat merk je meteen. Veel minder herrie en chaos en nooit gedacht dat Bangkok nog zo groen kon zijn. In deze wijk hebben we een tussenstop gemaakt bij een tempel. Er werd uitgelegd hoe we Boeddha konden vereren. Vervolgens kregen we een kokervormig bakje van bamboe in ons handen gedrukt met stokjes welke wij om de beurt heen en weer moesten schudden tot er één stokje uit zou vallen. Het nummer op het betreffende stokje hoorde bij een stukje tekst die stond voor geluk of ongeluk. Kim en ik hadden (heel toevallig) hetzelfde nummer, nummer 1, met als uitkomst, GELUK!
Zie foto hier onder met de betreffende tekst.

Na weer een stuk door Thon Buri te fietsen, gingen we aan boord van een long-tail boot. Deze boten hebben achterop een gigantische open motor zitten. Kim en ik hadden beide verwacht dat deze boten niet zo snel zouden gaan, maar na een paar minuten dachten wij hier wel anders over. De boot ging af en toe vol gas over het water. Echt heel gaaf. Met deze boot zijn we over de “klongs” (kanalen) van Bangkok gevaren, ook wel ‘het Venetië van het oosten’ te noemen. Bijna alle huizen langs deze kanalen staan op houten palen. Heel veel mooie groene stukken met villa’s, maar ook een hoop vervallen huisjes. We hebben zelfs nog een aantal varanen gespot. Wat ons ook opviel was dat het in deze kanalen vol zat met grote vissen. Je hoefde maar iets kleins in het water te gooien en er kwamen minstens 30 vissen boven spartelen. Het blijkt dat er in deze kanalen niet gevist mag worden, omdat het een heilig gebied betreft.

Uiteindelijk konden we weer voet zetten aan wal in een landelijk gebied, ongeveer 30 kilometer buiten het centrum van Bangkok. Het landschap bestond uit landweggetjes, rijstvelden, palmbomen. Echt heel mooi om doorheen te fietsen. Na ongeveer een half uur fietsen zijn we heerlijk wat gaan eten bij een lokaal restaurantje. Ook hier hebben we weer genoten van het Thaise eten. We hadden een hele leuke gids die ons van alles liet proeven, waaronder gebakken banaan en de Longkong vrucht (soort lychee).

Na een hele mooie tocht stapten we weer op de long-tail boot. Deze bracht ons via de “klongs” naar de Chaophraya rivier. Vanaf deze rivier werden weer afgezet aan de overkant, of eigenlijk de kant waar we begonnen waren. Vanaf hier zijn we Chinatown weer in gefietst terug naar Co van Kessel.

Kim en ik vonden dit een hele bijzondere en leuke ervaring en raden het iedereen aan om dit te doen als je in Bangkok bent.

WAT PHO

Vandaag 6 november 2015 was ons plan om twee tempels (Wat Arun en Wat Pho) en The Grand Palace te bezoeken langs de Chaophraya rivier. We waren vroeg ons bed uitgegaan om de drukte vooruit te zijn. We moesten nog even wat geld pinnen bij de ATM. Het bleek alleen niet te lukken om met Kim d’r pas geld op te nemen. We hadden hierdoor wat vertraging opgelopen, maar uiteindelijk lukte het met mijn pas wel. Hierdoor is het tijdelijk opgelost, maar we moeten er wel nog even achteraan.

Vervolgens konden we met de veerpont naar de tempel van de liggende Boeddha (Wat Pho). Wat Pho is de oudste tempel in Bangkok en is de thuisbasis van het grootste Boeddhabeeld in Thailand. De kledingvoorschriften voor in de tempels is een broek of rok tot over de knie en minimaal half lange mouwen (lekker warm dus). Omdat het in de ochtend nog niet zo druk was, hadden we lekker de tijd om rond te neuzen en alles goed te bekijken. Naast het grote Boeddhabeeld, waren er wel een stuk of duizend kleinere Boeddhabeelden in de gebouwen eromheen. Naast al deze beelden was het complex zelf ook erg mooi te noemen.

Het plan om nog Wat Arun en The Grand Palaca te bezoeken hebben we uiteindelijk niet doorgezet. Het begon enorm druk te worden met bussen vol toeristen en de hitte in combinatie met onze lange kleding hielpen ook niet echt mee. Misschien dat we dit de volgende keer meepakken als we weer door Bangkok reizen.
Morgen 7 november 2015 is ons plan om met de bus naar het Thaise eiland Ko Chang te gaan, voor de kust van Cambodja. We weten nog niet of we daar goed internet hebben, maar we zullen spoedig weer van ons laten horen.

Bangkok

Bangkok

Wauw, waar zal ik eens beginnen.. ヅ

Na uitgezwaaid te zijn op Schiphol door onze lieve families stapten we om 13:20 het vliegtuig in om de 11 uur durende vlucht te maken richting Thailand, Bangkok.

Rond 15:30 kregen we ons avond eten geserveerd, 18:00 ging het licht uit en om 22:00 (Nederlandse tijd) ging het licht weer aan voor het ontbijt met een vrolijke GOOD MORNING, komisch vonden wij. Half 1 ’s nachts (NL tijd) half 7 ’s ochtens (Thaise tijd) werd de landing ingezet en hier zijn we dan, in Bangkok!

Tassen op de rug en met de skytrain en metro richting ons Hotel, het Krungkasem Skrikung Hotel. Wat waren Tomas en ik blij dat we bij ons Hotel aankwamen en onze tassen af konden doen. Rond 11:00 is het hier namelijk al heerlijk broeierig warm en aangezien wij nog lange kleding aan hadden vanuit Nederland werden die tassen (nu al) onze vijand.

Nog maar 11:00 ‘s morgens en we stonden al te tollen van vermoeidheid op onze benen, het idee dat we tot ‘s avonds moesten wachten om te kunnen slapen hielden we niet lang vol, toch maar even een powernappie gedaan. Nou je raad het al, het werd er niet beter op, m’n oogleden trilden gewoon toen ik mezelf verplichtte op te staan! ?

HUP, onder de douche en daarna dachten we even “makkelijk” een boodschapje te kunnen gaan doen bij de 7/11 supermarkt  hier twee straten verderop. We moesten alleen nog even oversteken. Nou hadden we dat mooi even mis, aan beide kanten van de straat, een continu doorlopende sliert aan toeterende bulderende auto’s gingen aan ons neus voorbij en na 5minuten, 10minuten, 15minuten, 20minuten nog!! Tomas bezorgde me nog bijna een hart verzakking toen hij dacht dat ze wel even voor hem zouden stoppen voor het zebrapad. Nee dus, dat hebben ze hier alleen voor de sier! Maar goed, we waren niet de enige die na tig pogingen nog steeds aan dezelfde kant van de weg stonden dus we konden d’r wel om lachen en we hebben natuurlijk aaaaalle tijd!

’s Avonds lekker gesmikkeld van vegetarische Pad Thai bij een straat stalletje waar veel locals aan het eten waren, dit leek ons wel betrouwbaar. 120 Thaise bath moesten we na afloop betalen, omgerekend zo’n 3 euro met z’n tweeën! Ik zeg kicken!

Daarna China Town bezocht, een van de meest boeiende wijken in Bangkok. Enorme hoeveelheden knipperende neonreclame, straten VOL met honderden eetkraampjes en andere restaurants die hun terrasjes en eetwaar buiten uitstallen. Hier gaan we zeker vanavond smikkelen, Yummy!

Later meer, Liefs!

❤ ❤ ❤